eli, eli, lama sabakhtani?

ikiye ayrıldık. ikiye bölündük diyemeyiz, ayrılmak ve bölünmek farklı şeyler çünkü. bölünsek hala benzer olabiliriz ama ayrılmamız farklılıktan.
ikiye ayrıldık. biz ve onlar. ben ve onlar. ben ve dışarısı. ben ve kalabalık..
ya da sadece biri ve diğerleri.
ilk farklılığımız, onların her konuda prensip sahibi olmaları; hayatları, işleri, ilişkileri, çayı bardağa dolduruşları bile.. prensipli olmak ki kuantum fiziğini reddetmek bir yerde. mucizenin, hayalin, rastlantının, beklenmedikliğin varlığına inanmamak.. biz küfre girmekten öyle korkuyoruz işte. daha uzun anlatmak gereksiz. prensiplere göre yine onlar kazanacak.
o sebepten belki, “beni neden sessiz bıraktın?” demeli şimdi.
valo tihkuu kaiken lapi